Kentte Mahalle Baskısı ile Tanınmama Duygusu Aynı Kökten Beslenir

Louis Wirth 1938'de yayımladığı kısa yazıda kentin büyüklüğü, yoğunluğu ve türdeş olmayan nüfusu üzerinden kentsel yaşamın ayrı bir biçim olduğunu savunur. Buna göre büyük kentte ilişkiler çoğunlukla ikincil, işleve dayalı ve parçalıdır; insan çok kişiyle temas eder ama kimseyle tam tanışmaz. Tönnies'in cemaat ve toplum ayrımından beslenen bu okumada mahalle baskısı ile tanınmama aynı dönüşümün iki yüzü gibi görünür: biri eski cemaat dokusunun kalıntısı, öteki bu dokunun çözülmesi. Ama aynı komşuluk bir mahallede koruma, başka bir mahallede boğucu denetim üretebiliyor ve bu şemayı zorluyor. Bence mesele kentin kendisinden çok, insanın hangi ilişkiyi seçebildiği ve bu seçimin kimin için açık olduğunda düğümleniyor.