Kentin Yeni Mahallesinde Muhtarlık Kaydı Olmayan Bir Aidiyet

Yeni bir semte yerleşen biri çoğu zaman önce resmi adresini kaydettirir, asıl yerleşmesini ise fırıncının tezgâhında, pazar sırasında ya da bahçe kapısındaki kısa selamlaşmalarda tamamlar. Bu bağların hiçbir kütükte karşılığı yok; muhtar bunları bilmez, planlama dosyalarında da yer almazlar. Yine de dayanışmanın ilk halkaları çoğu zaman buradan örülüyor gibi görünüyor. Bence asıl soru, bu görünmez bağların kurumlaşmadan ne kadar sürdüğü ve koptuğunda bunu kimin fark ettiği. Kent planı bu ağları bir boşluk olarak değil, taşıyıcı bir katman olarak okumaya başlamadıkça, göç eden topluluklar en çok ihtiyaç duydukları anda yalnız kalabilir.