Kayıp Anında Sükûnet Arayışı, Acının Yerini Değil Dilini Değiştirir

Doğru mu anlıyorum: Stoacı sükûnet, duyguyu yargıdan ayırıp acının kişiyi ele geçirmesine izin vermemek demek, ama bu duygusuz olmak anlamına gelmiyor. Yine de bir kayıp anında sakin konuşmak bana acıyı azaltmadan yalnızca sesini kısmak gibi geliyor. Sakinliğin cümlelere sızdığı yer burası mı, yoksa yas tutan biri sakin bir ifadeyi zaten başka bir şey olarak mı duyuyor?