Hürriyet Kavgası - Nazım Hikmet Ran

HÜRRİYET KAVGASI

Yine kitapları, türküleri, bayraklarıyla geldiler,
Dalga dalga aydınlık oldular,
Yürüdüler karanlığın üstüne.
Meydanları zaptettiler yine.

Beyazıt'ta şehit düşen
Silkinip kalktı kabrinden,
Ve elinde bir güneş gibi taşıyıp yarasını
Yıktı Şahmeran'ın mağarasını.

Daha gün o gün değil, derlenip dürülmesin bayraklar.
Dinleyin, duyduğunuz çakalların ulumasıdır.
Safları sıklaştırın çocuklar,
Bu kavga faşizme karşı, bu kavga hürriyet kavgasıdır.

Nazım Hikmet Ran

Şiir meydana indiğinde en önde bayrağı taşıyanın ayağına basıyor, yürüyüşün ritmini tutturup ölçüyü şaire bırakıyor. Sartre'ın angaje edebiyat tartışmasında asıl şaka da burada: dize mücadeleye koşarken şiirliğini unutmuyor mu? Ciddi tarafı şu: siyasal bir metnin gücü okuru nereye götüreceğini önceden bilmesinde değil, o kapıyı açabilmesinde yatıyor.