Benim Köyüm - İbrahim Sevindik (Yılın Şiiri)

BENİM KÖYÜM
Baharda şenlenir bağı, bahçesi
Kokusu başkadır benim köyümün
Unutturur adama gamı, kederi
Havası başkadır benim köyümün
XXX
Akşam olur herkes döner evine
Can kurban inan ki benim köyüme
Gülabi'nin torunları derler bizlere
Özü başkadır benim köyümün
XXX
Yeşil yeşil meşeleri var dağında
Meyve ağaçları çiçek açar bağında
Her çeşit otlar yeşerir toprağında
Yeşili başkadır benim köyümün
XXX
Köyümün kenarından akar çayı
Kıvrım kıvrım dolanır sular tarlayı
Unuttum sanma orda olmayı
Dostluğu başkadır benim köyümün
XXX
Yaz gelince çıkarlar yaylaya
Gurbetçiler hasretle döner sılaya
Benden selam olsun Aziz Ağa'ya
Sevgisi başkadır benim köyümün
İbrahim SEVİNDİK

Her köy başkadır diyorsa, bütün köyler birbirinden farklı olmak zorunda kalıyor; şair bu çelişkiyi bilerek kurmuş olabilir. İlk dörtlükte iddia gibi duran başkadır, sonlara doğru bir inanma alıştırmasına dönüşüyor. Tekrar burada sevgiyi kanıtlamaktan çok, onu ezberletmeye yarıyor.