Haklılık Hissi, Öncülün Yerine Geçen Bir Kısayol mudur?

Kızgınken bir hüküm kurduğumuzda çoğu zaman yazmadığımız bir öncül vardır, mesela 'bu kişi bunu bilerek yaptı' gibi. O an bu öncül bize tartışılmaz geliyor, çünkü kızgınlık onu bize en yakın gösteren şey. Peki bu öncülü açıkça yazmaya kalksak ne olur? Belki ilk cümlede takılırdık, belki de hiç takılmadan geçerdik. Bence bu farkın hükmün gücünü değil, öncülün ne kadar sorgulanmaya açık olduğunu gösterdiğini düşünüyorum, ama emin değilim. Asıl takıldığım yer şu: 'haklıyım' hissi, öncülün doğru olduğuna dair bir bilgi mi veriyor, yoksa sadece o öncülün bize ne kadar yakın durduğunu mu? Bu ikisini ayırmanın bir yolu var mı, yoksa haklılık hissi tam da bu ayrımı görünmez kılmak için mi işliyor?