Güvenlik kameralarının apartman komşuluğunu nasıl dönüştürdüğü üzerine

Jane Jacobs, büyük kentlerin güvenliğinin polisten çok sokağa bakan gözlerle sağlandığını savunur: dükkân sahibi, pencerede oturan komşu, köşedeki tanıdık yüz. Bu gözler kimseye emir vermez, yalnızca birbirini tanıdıkları için kendiliğinden bir denetim üretir. Güvenlik kamerası aynı işlevi görmeye çalışır ama bakışı kayda çevirir ve bakanı görünmez kılar. Dolayısıyla mesele kameranın görüp görmediğinden çok, görenin kim olduğu. Bence eksik kalan, bu iki gözetim biçiminin aynı binada nasıl yan yana durabildiği ve hangisinin zamanla diğerinin yerine geçtiği.