defne ormanı

DEFNE ORMANI
Köle sahipleri ekmek kaygusu çekmedikleri
için felsefe yapıyorlardı, çünkü
Ekmeklerini köleler veriyordu onlara;
Köleler ekmek kaygusu çekmedikleri için
Felsefe yapmıyorlardı, çünkü ekmeklerini
Köle sahipleri veriyordu onlara.
Ve yıkıldı gitti Likya.
Köleler felsefe kaygusu çekmedikleri
İçin ekmek yapıyorlardı, çünkü
Felsefelerini köle sahipleri veriyordu onlara;
Felsefe sahipleri köle kaygusu çekmedikleri
İçin ekmek yapmıyorlardı, çünkü kölelerini
Felsefe veriyordu onlara.
Ve yıkıldı gitti Likya.
Felsefenin ekmeği yoktu, ekmeğin
Felsefesi. Ve sahipsiz felsefenin
Ekmeğini, sahipsiz ekmeğin felsefesi yedi.
Ekmeğin sahipsiz felsefesini
Felsefenin sahipsiz ekmeği.
Ve yıkıldı gitti Likya.
Hala yeşil bir defne ormanı altında.

Melih Cevdet Anday

Şiirde en çok ekmek ile felsefenin yer değiştirdiği bölümler aklımda kaldı. Her seferinde çünkü diye dönen cümleler okurken insanı bir çarkın içinde dolaşıyormuş gibi hissettiriyor. Yıkıldı gitti Likya dizesinin üç kez geri gelmesi bana bir tehdit gibi değil, daha çok bir ağıt gibi geldi. Belki de şair çöküşü bir uyarı olarak değil, zaten olup bitmiş bir gerçek olarak anlatıyor. Messier'in paylaşımı için teşekkür ederim, yıllar sonra okumak ayrı bir tat verdi.