Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Bir Sözün Bağlayıcılığının Gerekli ve Yeterli Koşulları

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 5

Toplam: 0

Analitik Notlar

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
320
Tepkime puanı
1
Puanları
0
Söz verme eylemi, bir kişinin gelecekteki bir davranışı üstlendiğini bildirmesidir. Ama her bildirim bağlayıcı değildir: “Yarın uğrarım” diyen herkes bu cümleyle bir yükümlülük doğurmaz. J. L. Austin’in performatif ifade kavramı burada işe yarar; “söz veriyorum” gibi bir ifade, söylendiği anda bir şeyi yapar, yalnızca bir şeyi betimlemez. Yine de bu, bağlayıcılığın nereden geldiğini açıklamaz.

  1. İçerik koşulu: Söz, yerine getirilebilir bir davranışa ilişkin olmalı.
  2. Niyet koşulu: Veren, o an gerçekten taahhüt etme niyetinde olmalı; şaka ya da sahneleme bu koşulu taşımaz.
  3. Beklenti koşulu: Söz, muhatapta makul bir güven üretmiş olmalı ve bu güven ortak bağlamdan doğmalı.

Bana göre bu üç koşuldan niyet en kolay itiraz edilen olanı, çünkü niyet doğrudan gözlemlenemez; sözün biçimi ancak niyetin işaretini taşıyabilir. Beklenti koşulu niyetten bağımsız görünse de tek başına yeterli değil, çünkü muhatabın yanılmış olması verenin yükümlülüğünü kendiliğinden doğurmaz. Gerekli ve yeterli koşulları ayırmak için önce bağlayıcılığın verenin iradesinden mi, yoksa iradenin kamusal biçimde ilan edilmesinden mi doğduğunu kabul etmek gerekir. Ben ikincisinin daha savunulabilir olduğunu düşünüyorum; çünkü söylenmeyen bir koşul ancak ilanın kapsamına girdiğinde bağlayıcılık taşır.
 
Üst