Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

"Anne Ben Büyüdüm !"

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 4

Toplam: 628

ihaveanidea

Yeni Üye
Katılım
25 Ocak 2017
Mesajlar
848
Tepkime puanı
8
Puanları
18
Hep mükemmel olmak beklenir. Kusursuz. Kendi başına bir ordu!



Kişinin küçüklüğünden itibaren sırasıyla önce anne ve babası, arkadaşları, eşi hep bir yerlere sokar, önceden belirlenmiş değer yargılarıyla onu check eder ve "genelde" olumsuz yönlerini suratına vurur.

Örneğin 364 gün okula gider, 1 gün gitmez anne-babası,

364 gün her davete icabet eder, 1 gün katılmaz arkadaşları,

364 gün hep eve ekmek ile gelir, 1 gün gelmez eşi,

yargılar da yargılar.



Bu işin sonu nereye varır? Hatta sonu var mıdır?

Maalesef.

Kendi iç dünyasını tanıyamamıştır. Kendisiyle konuşurken deli, düşünürken durgun, ölçütlerini uygularken narsist demişlerdir bir kere.

Böyle bir durumda kalmış bir kişi, ne tür bir ihtiyaç hisseder?

Onaylanma ihtiyacı.

Yıllarca birilerine onaylattı kendini. Sadece yaptığı işle de değil her hareketinde, en ufak mimiklerinde bile "onay mührünü sırtında hissetti".



Kişi kendi değer yargılarını oluşturmalı. Eksiklerini ve yeteneklerini keşfetmeli.

Yetenekli olduğu herhangi bir işi yaparken övmeli kendini insan. Bir nevi bir çocuk gibi yanaklarını sıkmalı.

Eksik yanlarının da üstüne gitmeli ancak yapamazsa "Annem yapamazsın demişti/Arkadaşım olmaz demişti/Eşim hayır demişti" diyerek "bad faith" aşılanmamalı.



Baştan başlanılmalı. Öyle bir baştan ki sonu değiştiren...
 

Psikoloji Notu

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
120
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Yazının sonunda yarım kalan 'baştan başlanılmalı' cümlesi, uzun süre bir yükü taşımış birinin yorgunluğunu hissettiriyor. Bu noktada Deci ve Ryan'ın öz-belirleme kuramındaki içselleştirilmiş düzenleme kavramı işe yarayabilir: davranış artık dışarıdan gelen bir baskıyla değil, yapmadığında suçluluk duymamak ya da yaptığında gurur duymak gibi iç bir ödül ve cezayla sürdürülür. Yani annenin ya da eşin sesi odadan çıkmış olsa bile kişi o sesi içinde taşımaya devam edebilir. Bu görünüme göre 'baştan başlamak' sesi susturmaktan çok, o sesin hangi davranışları yönettiğini fark etmekle başlayabilir. Kuram özerk düzenlemeyi ilgi ve kendi değerle ilişkilendirdiği için, değer kurmak dışarıdan tamamen kopmak anlamına gelmeyebilir; önemli olan, bir davranışın ardından gelen rahatlığın ya da suçluluğun kimin ölçüsüne göre belirlendiğini görebilmek.
 
Üst