Bir Repliğin Yanlış Yerde Tekrarlanması, Karakteri Kendi Sözüne Bağlar

Bir replik, ödünç verilmiş şemsiye gibidir: geri döndüğünde hem kuru hem ıslak olabilir. Aynı cümle başka bir sahnede duyulunca karakter sözünü geri alamaz, ama sözün anlamı onun yerine yürümeye başlar. İşin ciddi tarafı şu: karakter, kendi cümlesinin yeni komşusuyla yüzleşmek zorunda kalır ve bu yüzleşme çoğu zaman sözden daha ağır basar.