Anı Defteri Tutmak, Duyguyu Denetlemek İçin Bir Araç Olabilir

Kötü bir günün ardından öfkeyle yatağa girdiğimizde, ertesi sabah aynı olayın bizi neden bu kadar sarstığını çoğu zaman anlayamayız. Anı defteri tutmanın burada işe yarayabileceğini düşünüyorum. Yazmak, duyguya bir ad vermeyi ve onu cümlelere yerleştirmeyi zorunlu kılar. Araştırmalar, duyguyu sözcüklerle adlandırmanın yoğunluğunu bir miktar azaltabildiğini gösteriyor. Lieberman ve arkadaşlarının çalışmaları bunun sinirsel bir karşılığı olduğunu öne sürer. Pennebaker'ın duygusal deneyimleri yazma üzerine yaptığı çalışmalar da yazmanın duygusal iyilik üzerinde ölçülebilir etkileri olduğunu düşündürür. Yine de denetim kelimesini fazla ileri götürmemek gerekir. Yazı seçicidir ve kâğıda geçen, yazarken hissedilenin tamamı değildir. Aynı olayı durmadan yeniden yazmak, bazı insanlarda düşünce döngüsünü besleyebilir. Bence anı defterinin asıl işlevi duyguyu tamamen kontrol etmek değil, onu sonradan okunabilir bir hâle getirmektir. Denetim, yazının kendisinde değil, yazıdan sonra biraz mesafe alarak yeniden okuyabilmekte doğar.