Akım Adının Kökeni, Taraftarlarının Kendi Savunusunu Biçimlendirir

Kinik sözcüğü Yunanca kynikos'tan gelir ve köpeğe benzeyen ya da köpek gibi davranan anlamına yakın bir takma addır. Rivayete göre Diogenes bu adı bir hakaret olarak değil, kendi yaşam tarzının ilanı olarak kabul etmiştir. Burada üç şeyi ayırmak gerekiyor. Birincisi köken: adı kimin, hangi niyetle koyduğu. İkincisi anlam: taraftarların adın hangi içeriğini benimsediği. Üçüncüsü bağlayıcılık: adı benimsemenin hangi yükümlülükleri getirdiği.

Bence köken tek başına savunma biçimini belirlemez. Taraftar etiketin alaycı yönünü reddedip yalnızca erdem tarafını alabilir. Asıl sınır, adın sonradan dile taşınmasıyla oluşur. Bugün 'kinik' sözcüğü şüpheci, inançsız, dünyaya güvensiz bir tutum anlamına geliyor. Antik kinik ahlakın yoksulluk ve doğaya uygunluk üzerine kurulu olduğu düşünülürse, modern anlamın ona yüklediği ilişki başka bir savunma gerektirir. Yani ad, ilk anlamından bağımsız olarak tartışmanın kapsamını değiştiriyor.

Bu yüzden şunu ölçüt olarak öneriyorum: Bir akım adını benimsediğinde, ne kadarını ad üzerinden, ne kadarını tanımın kendisi üzerinden savunuyor? Bu ayrım yapılmadan 'adın etkisi' iddiası sınanamaz kalır. Kinikler örneğinde ad hâlâ aynıysa, değişen şey savunmanın hangi kısmının artık ad tarafından taşındığıdır.