Ahmet ALTAN - ALDATMAK

Büyük, geniş bir deniz gibi yaşıyordu.

Herkes suyun üstünü görüyordu ama asıl hayatı derinlerde, kimsenin göremediği, bazen kendisinin bile izlemekte zorlandığı diplerde yaşanıyordu, kendi hayatının görünür ve görünmez bölümleri arasındaki büyük fark onun neredeyse görünür her şeyden kuşkulanmasına yol açıyordu. Bazen diplere dalıyor, orada kızıl mercan kayalıklarını andıran heyecanların, daha önce hiç göremediği su çiçeklerine benzeyen yeni duyguların arasında dolaşıyordu ama hiç bir zaman üstte görülen hayatla da ilişkisini koparmıyordu, dışarıdan bakıldığında her şey eskisi gibi sürüyordu.

Basit bir izlenim aktarımı olmuş bana kalırsa.

Dışarıdan bakıldığında her şey eskisi gibi sürüyordu kısmı bana en çok dokunan yer oldu, çünkü adam dibe dalarken bile üstteki düzeni bozmamayı seçiyor gibi. rainbow64, izlenim derken neyi kastettiğini biraz açar mısın? Bence metin yalnızca iç dünyanın zengin olduğunu söylemiyor, iki hayat arasında sessiz bir pazarlık da kuruyor. Mercan kayalıkları ve su çiçekleri güzel birer imge, ama asıl ağırlık derindeki şeylerin yüzeyin ayakta kalması için susturulmasında duruyor gibi geliyor. Bunu bir inceleme saymak için hangi ölçüte bakmamız gerektiğini tartışmak isterim.