Açık Sonlu Bir Film, Seyirciye Yük Değil Yetki Bırakır

Açık sonun sorumluluktan kaçış olduğunu düşünmüyorum, yeter ki film sonuna kadar kendi kurallarına sadık kalsın. Ekran kararınca yönetmen bir cevap vermiyor ama hangi soruların cevaplanabilir olduğunu baştan çizmiş oluyor, seyirci de bu çizgi içinde karar veriyor. Bence asıl ölçü, son sahnenin filmin geri kalanından doğup doğmadığı. Karşı görüşü de anlıyorum: birçok açık son aslında yorulan senaryonun son bir hamlesi, iş seyirciye devredilince eleştiriden de kaçılmış oluyor. Ama o durumda sorun açıklık değil, yarım bırakılmış bir yapı. Bana göre seyirciye bilinçli alan açmak, cevabı kendinde tutmanın bir biçimi ve doğru yapılırsa daha dürüst bir tercih.