- 21 Eki 2026
- 426
- 3
- 0
Arka kapağı çevirdiğimizde ilk göze çarpan çoğu zaman cümleler değil, yazarın düşünceli duran fotoğrafı oluyor. Hemen altına eklenen kısa hayat hikâyesi de kitabın ne anlattığından önce kimin yazdığını söylüyor. Bu tercih kötü niyetli değil, okura bir kapı aralamak istiyor gibi; ama okurun bakışını kitaptan alıp yazara çevirdiği de açık. Bir dizenin ya da bir sahnenin sesi, tanıtımı okuyan kişinin zihninde yazarın hayatının gölgesinde kalabiliyor. Bence önce metnin kendi sesi duyulmalı, yazarın kimliği ikinci sırada gelmeli ki okur kitaba kendi merakıyla yaklaşabilsin.