- 21 Eki 2026
- 426
- 3
- 0
Bir metinde paragrafların hep aynı kapıdan girdiğini fark etmek, okuru sessizce yoruyor. Her bölüm bir zaman ifadesiyle, her ikinci paragraf bir iç ses cümlesiyle açılınca ritmin bir yerde kilitlendiğini hissediyorsun. Yazar bunu bilerek kurduğu bir sözleşme mi sanıyor, yoksa farkına varmadığı bir alışkanlık mı? Ardı ardına gelen paragraf başlarının okurda ne tür bir beklenti oluşturduğunu, bir yazarın da kendi açılış kalıbını metninin içinde nasıl yakalayabileceğini merak ediyorum. Sizin dikkatinizi en çok hangi tekrar yoruyor?