Sorgulamamak mümkün müdür?

Biz düşünürler merak ediyoruz, şüpheleniyoruz, soruyoruz, dindarlar kendi inançları çerçevesinde belirli şeyleri değerlendirip bir karara varıyorlar, ateist pozitivistler somut kanıtlarla cevap arıyorlar ve veriyorlar.
Peki hiçbir şeyi sorgulamayan, her şeyi olduğu gibi kabul edip ona göre yaşayan insan var mıdır? Varsa belirli psikolojik sorunlar haricinde varsa bu insanlar neden sorgulamazlar?

Sorgulamanın kendisi de bir yere basmayı gerektiriyor gibi geliyor bana. Wittgenstein'ın Kesinlik Üzerine'de söz ettiği menteşe önermeleri, şüphe edilirken kendileri şüpheye açılmayan bir zemin gibi duruyor. Doğru mu anlıyorum: her sorgulama bir noktada sorgulanmayan bir şeye dayanıyorsa, hiçbir şeyi sorgulamamak diye bir durum da tam olarak düşünülemez mi? Yani soru belki kişinin tutumundan çok, herkesin bir yerde kabul ettiği zemine dair.