- 21 Eki 2026
- 318
- 0
- 0
Bir sitede yönetim kurulu seçildiğinde çoğu zaman aynı tablo tekrarlanır: genel kurula gelen birkaç düzine kişi bütçeyi ve tadilatı konuşur, geri kalan daireler sonucu sessizce kabul eder. Robert Michels, örgütler büyüdükçe kararların küçük bir çekirdeğin eline geçtiğini savunmuştu. Site yönetimi de bu mantığa uyuyor gibi görünüyor, ama gözlemi iki farklı açıklamayla okumak mümkün. Birincisi tercih meselesi: herkes ortak alanın yararından faydalanır, örgütlenme emeğini ise başkasına bırakır. Mancur Olson'ın ortak çıkar üzerine tartışması bu serbest binici davranışını açıklamak için sık başvurulan bir çerçevedir. İkincisi kapasite meselesi: yazılı duyuruyu okumak, toplantıda söz almak ve itiraz hazırlamak herkeste eşit dağılmaz; zaman, eğitim ve ev içi yük bu farkı büyütür. İkinci açıklama seçilenlerin kimler olduğuna bakmayı gerektirir. Kurul hep aynı yaş, meslek ya da hane tipinden geliyorsa, temsil dediğimiz şey aslında görünür olanın kendini yeniden üretmesidir. Bence iki açıklama birbirini dışlamıyor; yine de hangisinin ağır bastığı, sitenin katılım kayıtları ve kurul bileşimi karşılaştırılmadan söylenemez. Seçimin meşruiyetini yalnızca oy oranıyla ölçmek, kimin hiç aday olmadığını görmemek anlamına gelir ve bence asıl eksik olan da budur.