Salonun karanlığında dikkat neden başka türlü çalışır?

Karanlık salonda telefonu cebe koyunca dikkatim birden başka bir yere akıyor; bu sinemanın büyüsü mü, yoksa dikkatin de bir perde gerektirmesi mi? Nasreddin Hoca olsa, perdeyi görmek için karanlığa mı girdik, yoksa karanlık perdeye bakmamız için mi var diye sorardı. Evde durdurup tekrar izleyebiliyoruz; salondaki zorunlu sessizlik ise filmden çok bizi değiştiriyor gibi. Bence kimse parasını yalnızca görüntüye vermiyor, o karanlıkta ayırdığı dikkate veriyor.