Yürümek gelir insanın içinden fütursuzca, arkasına bakmadan öylece yürümek.
Genelde bir şey düşünülmez bu zamanlarda, ne geçmişi ne de geleceği. Sadece bir-iki güzel anı gelir insanın aklına, bir-iki damla gözlerinde ve bir az tebessüm yüzünde.
Unutmak ister çünkü insan yaşananları, yaşanacakları, hayatı ... Ve her bir adımda insanlardan uzaklaştığını düşünür. Dolayısıyla da dertlerden... Ama çoğu zaman ancak birkaç km uzaklaşabilir. Gene de iyi gelir birkaç saatliğine de olsa "yalnızlık", diğer adıyla "sakinlik".
Yürümek gelir insanın içinden fütursuzca, arkasına bakmadan öylece yürümek...
Çünkü yalnızdır, yanında yürüyebileceği bir eş, bir arkadaşı yoktur. Sükûnetin çığlıklarında boğulurken yalnızlığın en güzel demlerini yürüyerek geçirir.
Genelde kalabalığın içinde yürür ki yalnızlığı belli olmasın. Bazılarıysa mutlu ve birlik insanları görüp onların mutluluklarına ortak olmabilmek için kalabalığı tercih eder. Kimisiyse kendi içindeki kopan fırtınaları ve bir türlü kimseye duyuramadığı çığlıklarını (sessiz seslerini) başkalarının sesiyle bastırmak için.
Aslına bakarsanız, kim ne derse desin işin aslı farklıdır. Yalnız insanların kalabalık içindeki adımları yalnızlığını belli etmemek içindir.
Sadece yürümek her an, her zaman, her konumda sadece yürümek gelir insanın içinden .
Genelde bir şey düşünülmez bu zamanlarda, ne geçmişi ne de geleceği. Sadece bir-iki güzel anı gelir insanın aklına, bir-iki damla gözlerinde ve bir az tebessüm yüzünde.
Unutmak ister çünkü insan yaşananları, yaşanacakları, hayatı ... Ve her bir adımda insanlardan uzaklaştığını düşünür. Dolayısıyla da dertlerden... Ama çoğu zaman ancak birkaç km uzaklaşabilir. Gene de iyi gelir birkaç saatliğine de olsa "yalnızlık", diğer adıyla "sakinlik".
Yürümek gelir insanın içinden fütursuzca, arkasına bakmadan öylece yürümek...
Çünkü yalnızdır, yanında yürüyebileceği bir eş, bir arkadaşı yoktur. Sükûnetin çığlıklarında boğulurken yalnızlığın en güzel demlerini yürüyerek geçirir.
Genelde kalabalığın içinde yürür ki yalnızlığı belli olmasın. Bazılarıysa mutlu ve birlik insanları görüp onların mutluluklarına ortak olmabilmek için kalabalığı tercih eder. Kimisiyse kendi içindeki kopan fırtınaları ve bir türlü kimseye duyuramadığı çığlıklarını (sessiz seslerini) başkalarının sesiyle bastırmak için.
Aslına bakarsanız, kim ne derse desin işin aslı farklıdır. Yalnız insanların kalabalık içindeki adımları yalnızlığını belli etmemek içindir.
Sadece yürümek her an, her zaman, her konumda sadece yürümek gelir insanın içinden .
