Saatçi benzetmesi sessiz bir tanrıyı savunmaya yetmez

Saat benzetmesi ilk bakışta makul geliyor: saat yapılır, kurulur, sonra kendi kendine işler. Ama saat durunca ne yaparız? Tamirciye götürürüz ya da hiç bakmayız. Yani benzetme sessizliği açıklamıyor, sadece olağan gösteriyor. Saatçi işini bitirip gitmiş olabilir, ama bu onun yaptığına hiç ilgi duymadığı anlamına gelmez mi? Bence sessiz bir tanrıyı bu imgeyle savunmak yetmez; sessizliğin neden bir eksiklik olmadığını ayrıca göstermek gerekir.