Toplumsal sözleşme metaforu, rızayı varsayarak eşitsizliği görünmez kılar

Hiç imzalamadığım bir kâğıdın beni bağladığını söylemek, bir Hoca fıkrası kadar tuhaf. Karşı görüş bunu düzen için gerekli bir kurgu sayar ve haklı bir nokta var: rıza sorusunu hiç sormayan bir toplum da yaşayamaz. Yine de, rıza yalnızca doğduğun yerde kalmakla verilmiş sayılıyorsa, metafor bir sözleşme değil bir perdedir; eşitsizliği anlaşmanın arkasına saklar.