Ressamın Kendi Portresi, Yüzünü Değil Bakış Açısını Saklar

Otoportre çoğu zaman bir kimlik belgesi gibi okunuyor: ressam kendini çizmiş, demek ki tablodaki kişi o. Oysa ressam aynaya bakıp ışığı nereden alacağına, yüzü ne kadar yakından göstereceğine karar veriyor. Yani tabloda kendisinden çok, kendini nasıl görmek istediği duruyor. Bence yüzden çok açı ve ışık bizi ressama yaklaştırıyor; aslında onun yüzünü değil, nereye baktığını izliyoruz.