Merdiven Sahanlığı: Durmak ile Geçmek Arasında

Villa Savoye'un rampasını düşünüyorum. Le Corbusier'nin promenade architecturale dediği şey, yani yapının içinde adım adım açılan bir yürüyüş, tam da sahanlık gibi küçük duraklarda bir kez soluklanır gibi oluyor. Ama bana takılan şu: sahanlık gerçekten ritmi kesen bir boşluk mu, yoksa yürüyüşün kendi içinde saklı bir nefes anı mı? Bir merdiveni çıkarken yalnızca basamakları saymıyoruz, belki de sahanlıkta bedenimizi bir an için yeniden tartıyoruz. Bence durmakla geçmek arasındaki fark, mekânın bize bir şey yaptırıp yaptırmadığında gizli; sahanlık bunu en sessiz biçimde yapan yer.