Kulüp takvimi yavaş okuyanı sessizleştirir

Kitap kulüplerinde herkesin aynı hafta aynı bölümü bitirmesi çoğu zaman düzen sağlamak için konur, ama bu düzen bir süre sonra kimin sesinin öne çıktığını da belirliyor. Kitabı yavaş okuyan biri, tartışma başladığında henüz yarıdaysa ya da bir pasajda takılıp kaldıysa, yorumunu getirmek için ya acele etmek ya da sessiz kalmak zorunda kalıyor. Bunun karşı tarafı da var: ortak bir tempo, herkesin aynı sahneye aynı anda bakabilmesini sağlıyor ve tartışmanın dağılmasını önlüyor. Yine de bence bu kazanç, geri kalanların okuma deneyiminin bedelinde gerçekleşiyor; takvim okumayı ortaklaştırmak yerine tek bir hıza bağlıyor.