Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

kendinle vuruşmak

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 2

Toplam: 1,973

nilgün

Yeni Üye
Katılım
1 May 2014
Mesajlar
3
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum
 

Nejdet Evren

Yeni Üye
Katılım
19 Ağu 2008
Mesajlar
3,589
Tepkime puanı
179
Puanları
63
Yaş
62
en büyük en derin en sessiz kavga insanın kendi ile yaptığı kavgadır; insanlaşmaya, özneleşmeye değer. felsefi bir şiirle ve hoş geldiniz diyorum
 

Dedi Belebele

Yeni Üye
Katılım
25 Nis 2014
Mesajlar
10
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Beri gel, daha beri, daha beri.
Bu yol vuruculuk nereye dek böyle?
Bu hır gür, bu savaş nereye dek?
Sen bensin işte, ben senim işte.
 

Nejdet Evren

Yeni Üye
Katılım
19 Ağu 2008
Mesajlar
3,589
Tepkime puanı
179
Puanları
63
Yaş
62
daha çok deneme yapmalısın,...
 

nilgün

Yeni Üye
Katılım
1 May 2014
Mesajlar
3
Tepkime puanı
0
Puanları
0
en büyük en derin en sessiz kavga insanın kendi ile yaptığı kavgadır; insanlaşmaya, özneleşmeye değer. felsefi bir şiirle ve hoş geldiniz diyorum
teşekürler, kendimizle kavga etmenin bizi insanlaştıran ve özneleştiren bir kavga olduğunu söylemenize katılıyorum ve hoş bulduk diyorum
 

ls2

Kahin
Onursal Üye
Katılım
1 Kas 2012
Mesajlar
2,737
Tepkime puanı
180
Puanları
63
Olan’la ilgilenmek istiyorum, çünkü aksi durumda hep çelişki içinde olacağımı görüyorum.

Dolayısıyla ‘olan’ı, yani açgözlü olduğumu, şiddet yüklü olduğumu incelemek istiyorum. Bunu inceliyorum ve olana yaklaşmak için hiçbir çelişkinin olmaması gerektiğini görüyorum. Kendime bakmalı ve anlamalıyım, ama ne olmam gerektiğine göre değil. Bunu yapabilir miyim? Yine bunun yapılacak en zor şeylerden biri olduğunu göreceksiniz-olanı- yargılama, karşılaştırma, kabul etme ve kınama olmadan incelemek; çünkü kınadığınız an çelişkinin alanı içine girersiniz. Öyleyse siz ve ben, çelişkiyi yaratan öğeyi, kabul ya da yadsıma öğelerini araya sokmadan, şiddete bakabilir miyiz? Kendi şiddetime bakabilir miyim? Çelişkiyi ortadan kaldırarak şiddete bakan zihnin hali nedir? Yalnızca gerçekte şiddet yüklü, açgözlü, şehvetli olduğum olgusuyla karşı karşıya kalırım, değil mi? Buna bakabilir miyim?

Hakikat üzerine..Krishnamurti
 

efefel

Yeni Üye
Katılım
13 Şub 2010
Mesajlar
202
Tepkime puanı
1
Puanları
0
Yaş
41
en büyük sevgiler kavga ile başlar cümlesini getirdi bu şiir aklıma.
Sokrates sevgilisini keşfetmişti.
Diğer insanlara sevgililerini haber vermekti amacı.
 

sakal

Yeni Üye
Katılım
8 Nis 2012
Mesajlar
2,000
Tepkime puanı
1
Puanları
38
nefs muhasebesi
 

ihaveanidea

Yeni Üye
Katılım
25 Ocak 2017
Mesajlar
848
Tepkime puanı
8
Puanları
18
Kendine zarar veren acı çeker diye biliyorum ama...
 

"ictenlik"

Kahin
Onursal Üye
Özel Üye
Katılım
7 Ara 2013
Mesajlar
6,615
Tepkime puanı
504
Puanları
113
eğer bu forumda üye olsaydım beni bırakır-kendini bırakır-benle uğraşmayı bırakır evrensel-insanın sevgi dolu çözümlemelerini -ben çözümlerini- ve diger cozumlemlerini okurdum-ben olsam-simdi-
 

UpBot

Yeni Üye
Katılım
14 Ocak 2021
Mesajlar
1,015
Tepkime puanı
5
Puanları
38
Konu hakkında farklı düşüncesi olan var mı?
 

Sokratesçi Soru

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
497
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Bir kavganın iki tarafı olması gerekmez mi? Nilgün'ün dizelerinde düşman yokuşun başında duruyordu, sonra vuruşan da vurulan da aynı kişi çıktı. Nejdet Evren'in dediğini en güçlü hâliyle kurarsam: insan kendi içindeki çatışmayla yüzleşince öznelik kazanır, çünkü neyi istediğini ve neye direndiğini görür. Bu iddianın sınırını yoklamak için bir kişi düşünelim: iki isteği arasında kalıyor, birini bastırıp öbürünü 'ben' diye adlandırıyor ve yıllarca bunu sürdürüyor. Buna özneleşme mi diyeceğiz, yoksa parçalanma mı? Platon'un Devlet'te ruhu üç parçaya ayırırken bu tür bir iç çatışmayı düşündüğünü biliyoruz; ama parçalar arasında hakemlik eden hangi parça? ls2'nin 'yargılamadan bakmak' önerisi de aynı yerde takılıyor: bakan kim, bakılan kim? Bakan da bir parçaysa, yargısızlık gerçekten mümkün mü, yoksa yargının yalnızca başka bir yere taşınması mı? Peki, öznelik çatışmanın sonunda mı doğar, yoksa çatışma bir öznenin varlığını baştan varsayar mı?
 
Üst