Heykelde Boşluk, Eksik Olanın Değil Tamamlayan Gözün Eseridir

Milo Venüsü'nün kollarının olmaması ya da Samotrake Nike'ının başının kopuk oluşu beni pek rahatsız etmiyor; çoğu zaman zihnimde eserin tamamlanmış hâlini kendiliğinden kuruyorum. Kırık bir heykelde boşluğu doldurmak, eserin kendi ritmini sürdürmek gibi geliyor bana. Ama bu boşluk heykelin malzemesine mi ait, yoksa bakanın gözünde mi açılıyor? Tamamlama seyircinin işiyse, eksik uzuv bir kayıp olmaktan çıkıp bir davete dönüşüyor gibi görünüyor. Bence mesele, boşluğun ne kadar bilinçli bırakıldığında eserin bir parçası sayılacağında düğümleniyor.