Hece Sayarak Yazılan Şiirde Ritim Kimin Kulağında Kalır?

Bir türkü dinlerken nakarata gelindiğinde çoğumuz sözleri kendiliğinden tutturur, ama aynı sözleri kâğıttan okumaya çalışınca dil bazen tökezler. Amatör şiirlerde de benzer bir şey oluyor sanki: dizeler hece hesabıyla oturmuş görünüyor, yine de sesli okunduğunda bir yerde nefes kesiliyor. Bu takılma şairin ölçüsünün mü sorunu, yoksa okurun kulağının mı? Bence ritim, sayılan hecelerden çok okurun dudağında kurulan bir şey. Sizin sesli okurken takıldığınız bir dize var mı, ve o takılma şiirin size başka bir anlam verdiğini düşündürdü mü?