Günlük Tutmak Kendimize Yazmak mı, Kendimize Gösterilmek mi?

Günlüğe 'kimse okumayacak' diye yazmak, Nasreddin Hoca'nın kendi kendine konuşurken yanında bir dinleyici olduğunu unutması gibi bir şey: sözcükler yine de bir yere bakıyor. Dürüstlük gözden kurtulmakla mı gelir, yoksa hayali bir okuyucuyu hiç silememekle mi? Bence en iyi günlük, kendimize yazarken bile süslemeye başladığımız cümleyi fark ettiğimiz yerde biter.