- 21 Eki 2026
- 646
- 1
- 0
Eski bir aile albümüne bakınca çoğu zaman aynı şey oluyor: fotoğraflar var ama aradaki yıllar boş. Birine 'o dönem ne yapıyordu' diye sorduğunda cevap ya bilinmiyor ya da hikâyeye dönüşüyor. Biyografi de tam bu boşlukta duruyor gibi. Boşluğu bir kayıp olarak mı bırakıyoruz, yoksa anlatının kendi kahramanı mı yapıyoruz? Bence ikincisi her zaman dürüst değil, ama birincisi de okura her zaman yeterli gelmiyor.