Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Bir Yanıt Aranıyor..

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 1

Toplam: 1,115

GECE

Yeni Üye
Katılım
16 Eki 2014
Mesajlar
2
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Neden insanlar birbirlerinin arkasından konuşmayı sever? Biliyorum sıradan bir cümle ama.. Neden biz insanlar böyleyiz. Kardeşler menfaatsiz birbirine en yakın insanlar da araya zaman, mesafe girince zedeleniyor ilişki. Her menfaat daha büyük bir menfaate yenilir mi? Yeniliyor. Ben -ki iyi biri olduğumu düşünürüm kendi çapımda- kızınca konuşuyorum insanların arkasından. Madem insan yaratılanların en yücesi, neden var bu mayamızda.. Katıksız iyilik mümkün değil mi? Kırılınca anlıyoruz da ya kırdıklarımız. İnsan farkında değilse yaptığının mesul tutulmuyorsa kim öder bu kırgınlıkların bedelini??
 

Objectivity

Kahin
Onursal Üye
Katılım
23 Ara 2012
Mesajlar
4,762
Tepkime puanı
319
Puanları
83
Birinin hakkında kötü konuşuyorsan veya birisi senin arkandan kötü konuşuyorsa, konuşan kişi karşı tarafın günahlarını üstlenmeye başlar. Hakkında konuşulan kişi için sevindirici, konuşan kişi için maalesef yıkımdır. Bu sebeple eskiden tasavvuf ehli kişiler, hakkında konuşan kişiler için "günahlarımı üstlenme zerafetini gösteren bu kişiye müteşekkirim." diye dua ederlermiş. Öfke duyulduğu zaman ya da kötü konuşma fırsatı varken susmak veya iyi cümleler kurmak her zaman kazandırır. Öfkeye yenilip kötü cümle sarfetmek ise karşı tarafın faydasına bir durumdur. Her insan Allah'ın cemal ve celal sıfatlarının bir yansıması olduğuna göre öfke duyulacak birisi yok karşımızda ve bu durumda öfke duymakla sadece gölgelerle kavga etmiş oluyoruz. Tekamül etmek işte kötü tarafları törpülemeye çalışmak demektir. İyi bir yaşamda herkes iyilik meleği gibi davranabilir fakat asıl mesele kötü koşularda ne kadar kendimize hakim olabildiğimizde gizlidir.
 

ls2

Kahin
Onursal Üye
Katılım
1 Kas 2012
Mesajlar
2,737
Tepkime puanı
180
Puanları
63
Bazen kızar arkasından konuşuruz,bazen bencillik yapar üzeriz..olur böyle şeyler kardeşler arasında. ufak tefek şeyler önemli değil bence. ancak ciddi durumlarda eğer kendinizi yalnız hisseder gerekli desteği,sevgiyi,şefkati,fedakarlığı,vefayı göremezseniz eğer kardeşlerinizden o zaman oturup düşünmeli işte.
 

GECE

Yeni Üye
Katılım
16 Eki 2014
Mesajlar
2
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Birinin hakkında kötü konuşuyorsan veya birisi senin arkandan kötü konuşuyorsa, konuşan kişi karşı tarafın günahlarını üstlenmeye başlar. Hakkında konuşulan kişi için sevindirici, konuşan kişi için maalesef yıkımdır. Bu sebeple eskiden tasavvuf ehli kişiler, hakkında konuşan kişiler için "günahlarımı üstlenme zerafetini gösteren bu kişiye müteşekkirim." diye dua ederlermiş. Öfke duyulduğu zaman ya da kötü konuşma fırsatı varken susmak veya iyi cümleler kurmak her zaman kazandırır. Öfkeye yenilip kötü cümle sarfetmek ise karşı tarafın faydasına bir durumdur. Her insan Allah'ın cemal ve celal sıfatlarının bir yansıması olduğuna göre öfke duyulacak birisi yok karşımızda ve bu durumda öfke duymakla sadece gölgelerle kavga etmiş oluyoruz. Tekamül etmek işte kötü tarafları törpülemeye çalışmak demektir. İyi bir yaşamda herkes iyilik meleği gibi davranabilir fakat asıl mesele kötü koşularda ne kadar kendimize hakim olabildiğimizde gizlidir.

Teşekkür ederim yanıt için. Bu beni sakinleştirdi.
 
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
365
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Düşünelim, bir iş yerinde bir meslektaşımız hakkında kırıcı bir cümle kuruluyor ve masadaki herkes başını sallıyor. Dinleyenin elinde ne var? Yalnızca söylenenin bir kısmı ve o cümleye vereceği tepki. Söylenen sözün ne olacağı bize bağlı değil; ama sözü duyunca içimizde nasıl bir öfke büyütüp büyütmeyeceğimiz bize bağlı. GECE'nin sorduğu 'kim öder' sorusunun ilk cevabı bence burada başlıyor. Arkadan konuşan kişi, söylediğinin bir kısmını kendi iç düzeninde zaten öder. Seneca öfkeyi kısa süreli bir delilik olarak tarif eder. Kırgınlık ilişkiye geçmeden önce, öfke taşıyan kişinin ruhunda bir yıkım yaratır. Dolayısıyla arkadan konuşmanın zararını ölçerken yalnızca karşı tarafın yarasına bakmak eksik kalır. Sorumluluk sorulduğunda, söyleyene ait olan kısım sözün kendisidir; dinleyene ait olan kısım ise o sözle ne yaptığıdır. Katıksız iyilik bu yüzden bir duygu saflığı değil, bu iki payı karıştırmamak gibi görünüyor bana.
 
Üst