Dizenin Sonunda Bırakılan Boşluk, Ortak Hafızanın Kendi Adını Söyler

Son dizeden sonra kalan boş alan bana kapıyı açık bırakıp 'buyurun, siz tamamlayın' demek gibi geliyor, tıpkı Hoca'nın komşusundan ödünç kazan istemesi gibi. Ama bu kez kazan geri gelmeyebilir, çünkü boşluğu dolduran okur kendi acısını da içeri koyuyor. Bu boşluk sizce ismi bilerek söylemeyen bir şairin nezaketi mi, yoksa okurun payına düşen bir ödev mi? Bence boş alan, söylenmeyen adın bile bir yerde kendini gösterdiği tek yer.