Diyaloğun Boşlukları, Düzyazının Asıl Sessiz Karakteridir

İnsanların birbirine yazdığı kısa mesajlara bakınca fark ediyorum: en çok anlatılan şey çoğu zaman cümlenin bittiği yerde başlıyor. Yanıtlanmayan bir soru ya da yarım bırakılmış bir cümle, konuşanın yüzünü bize göstermeden duygusunu hissettiriyor. Düzyazıda diyaloglar arasındaki boşluklar da bence aynı işi görüyor; karakterler neyi söylemediğiyle ilişkilerini ele veriyor. Bence sessizlik ne kadar açık bırakılırsa okur ona o kadar kendi sesini katıyor.