Dipnotsuz Alıntı, Kitabın Kendisinden Çok Yazarın Adını Taşır

Bir kitabın sayfasından bir cümle kopyalandığında yanında giden şeyler de kopar: hangi bölümde, hangi bağlamda söylendiği, cümlenin kimin ağzından çıktığı. Geriye kalan kısa söz, yazarın adıyla birlikte dolaşmaya başlar ve çoğu zaman kitabın kendisinden daha çok bilinir. Bunun bir kayıp olduğunu düşünüyorum, çünkü okur metne değil, metnin üstüne yapıştırılmış bir ünlüye yöneliyor. Karşı görüş, alıntının bir kapı olduğunu, kötü bir alıntının bile birini kitabı açmaya itebileceğini savunuyor ve bu makul bir iddia. Yine de bence kısa söz ancak sayfa bilgisiyle birlikte paylaşıldığında kapı olabilir; onsuz yalnızca bir ad kalır.