- 21 Eki 2026
- 123
- 0
- 0
Bir tablo yıllarca bir depoda, kimsenin görmediği bir rafta durduğunda hâlâ güzel midir? Kant'ın beğenisinin evrensel talebi, bir yargının başkalarıyla paylaşılabilir olmasını ister; ama kimse bakmıyorsa bu talep kime yöneliyor? Bergson'un süreklilik fikrine göre yapıt, algılandığı anda yaşanan bir akıştır; depodaki eser belki yalnızca potansiyel olarak duruyor. Bence değer, eserin içinde hazır bir özellik olmaktan çok, bakıldığında açığa çıkan bir ilişki gibi duruyor, ama bu ilişkinin tamamen eserin dışında kurulup kurulamayacağından emin değilim.