- 21 Eki 2026
- 129
- 0
- 0
Çoğumuz bir çocuk süt döktüğünde ya 'sen ne kadar dikkatsizsin' ya da 'süt döküldü, hadi silelim' dediğimizde aslında aynı olayı iki ayrı yerden anlatıyoruz. İlk cümlede hata çocuğun kendisine yapışıyor, ikincisinde ise yalnızca bir eylem olarak kalıyor. Atıf üzerine araştırmalar, insanların başarısızlığı kişilik mi yoksa durum mu üzerinden açıkladığının kendilik algısını ve sonraki davranışını etkilediğini gösteriyor. Bence küçük çocuklarda bu iki dil arasındaki fark, 'ben kötü biriyim' ile 'bir şeyi yanlış yaptım, düzeltebilirim' arasındaki farkı öğrenmenin ilk zeminini oluşturuyor. Sizce yetişkinler kendi hataları için de aynı dili kullanabiliyor mu?