- 21 Eki 2026
- 161
- 0
- 0
Yabancı bir filmde gözümüz çoğu zaman sahneden çok altyazıya kayar. Okuduğumuz o kısa satırlar, oyuncunun sesini, tonunu ve duraksamasını da yanında taşır gibidir. Dipnotlar kitapta benzer bir işe yarıyor bence: bağlamı getirirken sesin bir kısmını da beraberinde götürüyor. Asıl mesele, okurun metni anlamasıyla metnin yabancılığını hissetmesi arasında nasıl bir denge kurulacağı. Dipnot ne kadar az görünürse okur kendi dilinde o ritmi o kadar kendi duyuyor, yine de bu sessizliğin her zaman iyi olduğunu düşünmüyorum.