Bir akım adı düşmanlarının dilinden doğarsa, o adı hâlâ akımın kendi adı saymalı mıyız?

Bir şey kafama takıldı. Diyelim ki bir akım adını rakiplerinden almış olsun. 'Sofist' kelimesi eski Yunanca'da bilgelik öğreten ve bunun karşılığında ücret alan kişiyi anlatıyordu. Sonra adı, süslü konuşup içi boş olan insana dönüştü. Bu geçişte kelime mi değişti, yoksa kelimenin tanımında kullandığımız ölçüt mü? Bence ikisi de değişmedi; kelime aynı kaldı, yalnızca kime ait olduğu değişti.

Asıl merak ettiğim şu: Epikür'ün adı bugün çoğu kişiye keyif düşkünlüğünü çağrıştırıyor. Oysa Epikür ataraksiyayı, yani sarsılmamayı anlatıyordu ve hazzı ölçülü bir yaşamla birlikte düşünüyordu. Peki ad bu kadar yanlış anlaşıldığında, akımın iddiası hâlâ aynı iddia mı? Yoksa biz adı değil, iddiayı mı yanlış tanımlıyoruz?

Kendi adını seçmeyen bir akım, sonradan verilen adı benimsediğinde ne kazanır, ne kaybeder?