Anti Kahramanın Pişmanlığı, Sahneye Girmeden Önce Sonuca Yazılmış Olur

Bazı filmlerde kahraman özür dilediğinde ya da cezasını çektiğinde, bunu bir tepki olarak değil, hikâyenin daha ilk dakikalarda vardığı bir sonuç olarak okuyorum. Yani pişmanlık sahnede kazanılmıyor, çerçeve baştan kurulduğu için kazanılmış sayılıyor. Karşı tarafı da haklı görüyorum: karakter gerçekten değiştiyse bunu izleyicinin gözü önünde görmek hakkımız. Ama anlatı sonucu bir kez belirlediyse, o sahne sadece onaylanmayı bekleyen bir mühür gibi duruyor. Bana kalırsa ahlaki yargıyı izleyiciye bırakmıyor, sonucu önceden yazan kurgu veriyor. Bu yüzden pişmanlık sahnesini değil, o sonucun ne zaman yazıldığını sorgulamak daha çok işe yarar.