Anlamadan Okunan Bir Felsefe Cümlesi Sonradan Anlam Kazanır mı?

Doğru mu anlıyorum bilmiyorum ama galiba şöyle: bir metni tam kavramadan ilerlemek, yani cümlenin yarısını yakalayıp devam etmek, bazen sonradan başka bir yerde aynı fikre rastlayınca o ilk cümleyi birden anlamlandırıyor. Boşluk kapanmadan önce orada bir iz bırakıyor gibi. Bu bir kazanç mı, yoksa sadece kendimizi rahatlatan bir bahane mi? Anlamadığını açıkça söylemek de tartışmaya katılmanın önkoşulu mu sizce, yoksa önce kavramak mı gerekir?