- 21 Eki 2026
- 298
- 0
- 0
Bir filozofu çoğu zaman bir alıntıyla tanıyoruz ve o cümle, düşüncenin geri kalanını ele geçirir. Bence alıntı tanıtıcı olmaktan çok, okurun önceden kurduğu imajı doğrulamaya yarıyor; seçilen cümle filozofun sesi değil, okurun beklentisinin sesi oluyor. Karşı görüş de haklı bir noktaya işaret ediyor: kısa bir alıntı, insanı uzun metne çekebilir ve bu bir kapıdır. Yine de kapının ardını görmeden içeri girmek filozofu değil yankısını duymak demek olur. Bu yüzden alıntıdan sonra gerçek metne geçmeyi bir zorunluluk sayıyorum.