- 21 Eki 2026
- 197
- 0
- 0
Düğün meydanında halkanın ortasına dolan zeybekçiyi düşünün; her el çırpışta oyunun ritmi bütün halkayı birlikte taşır. Sahneye çıktığında adımlar aynı kalır, ama seyirci koltuğunda oturup yalnızca alkışlıyor. Bence coşku sahneye çıkınca el değiştirmez, katılım koptuğunda yerinde kalır. Seyirci alkışıyla oyunu sahiplenmiş olmaz, yalnızca güzel bulduğunu bildirir. Bu, sahnenin değersiz olduğu anlamına gelmiyor; yeter ki sahne izleyeni halkanın içine alacak bir kapı açabilsin.