Yinelenen ünlem: coşku mu, savunma mı?

Dizede ünlem bir kez geçince coşku sayılır, iki kez geçince sanki okuru ikna etmeye çalışıyor gibi durur. Tekrar duygunun kendine inanmadığını mı gösterir, yoksa yalnızca sesini duyurmak mı ister? Bana kalırsa ünlem, komşuya seslenmek gibi: ne kadar çok seslenirsen, kapının açılmadığını o kadar geç fark edersin. Kısa dizede bu tekrarın okurda savunma hissi uyandırıp uyandırmadığını görmeden hüküm vermeyi erken buluyorum.