- 21 Eki 2026
- 298
- 0
- 0
Apartman ve site toplantılarında sık görülen bir durum var: tartışma henüz başlamadan asansör bakımcısı, tesisatçı ya da sigorta ekspertizi raporu gelir ve 'teknik olarak bu şart' cümlesi kurulur. Konuşma o noktada kapanmış gibi olur. Burada bilginin yanlış olduğunu söylemiyorum, çoğu zaman haklıdırlar. Sorun, bilginin kararın hangi soruya ait olduğunu sessizce değiştirmesi. 'Asansörü yenileyelim mi' sorusu teknik bir sorudur, ama 'bakım bütçesi nasıl dağıtılsın' ya da 'yaşlı komşularımız bu yükü taşıyabilir mi' soruları teknik değildir ve cevabı uzmanın değil, sakinlerin vermesi gerekir. Weber, bürokrasinin uzmanlığı kendi konumunun dayanağına çevirme ve bilgiyi kolayca gizlilik altına alma eğiliminde olduğunu anlatır. Site toplantısında bu mekanizma çok küçük ölçekte yeniden kurulur. Karşı görüş de makul: teknik bilgi olmadan karar körleşir, herkes her konuda söz istediğinde toplantı kilitlenir. Yine de bence asıl mesele uzmanın fikrinin kötü olması değil, fikrin tek mümkün sonuç gibi sunulmasıdır. Uzman görüşü masadaki bir seçenek olarak konduğunda sahiplik sakinlerde kalır; çerçeve olarak konduğunda sahiplik farkında olunmadan uzmanın eline geçer. Bu farkı görünür kılmanın en basit yolu, her teknik öneriyle birlikte hangi değer tercihinin yapıldığını açıkça yazmaktır.