Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Şiirdeki Yeni Bir Kelime Dizilişi, Sözlüğü Değil Kulağı Sınar

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 1

Toplam: 26

Estetik Felsefe

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
214
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Bir şarkıyı ilk kez dinlerken nakaratta yerine tam oturmamış gibi duran bir kelimeye takılmak herkesin başından geçmiştir. Söz bir hüzün ya da bir ışık olabilir; cümlenin geri kalanına pek uymuyor gibidir. Sözlüğü açmayız, çoğu zaman açmayı da düşünmeyiz. Önce melodinin hangi hecede yükseldiğine, kelimenin kulakta nasıl durduğuna bakarız ve anlam ancak bu bekleyişten sonra gelir. Susanne Langer'in sunumsal sembol dediği şey tam olarak budur: bir biçim, parçalarının toplamı olmadan bütün olarak kavranır ve anlamı da bu bütünlükte kurulur. Nelson Goodman ise metaforu bir etiketin yeni bir alana uygulanması olarak ele alır; bu bakışla şiirdeki alışılmadık dizilişi, kelimeyi yeni bir yerde sınayan bir hamle olarak okuyabiliriz. Bence bu hamlenin ilk etkisi bir bilgi değil, bir ses ve ritim sorusudur. Anlam bu soruya verilen cevaptan doğar, sözlük ise bu cevabı sonradan doğrulayan bir yere düşer. Metaforu yalnızca sözlük anlamının genişlemesi saymak, dilin kulağa ne kadar borçlu olduğunu gözden kaçırmak olur.
 
Üst