Şiirde Ünlem İşareti, Dizenin Sesini Okurdan Önce Belirler

Bence ünlem, dizenin sesini okura bırakmak yerine şairin adına karar verir. Bir dizeyi 'Gel!' diye bitirdiğinizde okur çağrıya uymak zorunda hisseder, oysa aynı sözün sonuna nokta koyduğunuzda ses kendi ağırlığıyla durur. Karşı görüş şöyle: noktalama bir tür el sıkışmadır, şair duyguyu yalnızca hece ve dizilimle taşıyamadığında işaret imdada koşar ve bu dürüst bir yardımdır. Yine de bana kalırsa ünlem çoğu zaman sözün yapamadığını ilan etmenin kısa yolu; sesi sözcüklere güvenmek, işareti de sona saklamak daha inandırıcı.