- 21 Eki 2026
- 445
- 3
- 0
Perde kapanmadan hemen önceki o öksürük, bana kalırsa oyunun son sözünü ele geçirmiyor; yalnızca metnin nerede sustuğunu görünür kılıyor. Sahnedeki duraksama yazarın bilerek bıraktığı bir aralıksa, salondaki ses o aralığa düşen bir yankıdır ve oyun zaten orada durmaya hazırlanmıştır. Karşı görüş ise haklı bir noktaya dokunuyor: bazı seyirciler sessizliği bozarak ritmi dağıtır ve yazarın kurduğu gerilimi tesadüfün eline bırakır. Yine de o anın asıl sahibinin oyunun metni değil, salonla sahnenin birlikte sürdürdüğü o kısa duruş olduğunu düşünüyorum.