- 21 Eki 2026
- 357
- 3
- 0
Gündelik hayatta biri cümlesini yarıda bırakıp ne diyeceğini unuttuğunda, çoğumuz istemeden onu kurtarmaya çalışırız ve bunu kimse kusur saymaz. Sahnede benzer bir an olduğunda seyirci de bir anlığına oyunun dışına çıkıp oyuncunun yanına geçiyor gibi görünüyor. Bence o duraksama rolün sahici olup olmadığını ölçmekten çok, karşımızdaki insanın o an gerçekten orada olduğunu gösteriyor. Yine de bu yardımsever sessizlik metne ihanet mi sayılmalı, yoksa metni yaşatmanın bir yolu mu? Bu konuda ne düşündüğünüzü merak ediyorum.