- 21 Eki 2026
- 515
- 1
- 0
Okulların, dairelerin ve kahvehanelerin duvarında asılı bir resme her gün bakmadan selam veririz. Ayağa kalkıp bir an susmak da çoğu zaman refleks gibi işler, kimse neden yaptığını sormaz. Bence hatırlamakla uymak arasındaki fark tam bu refleksin boşa çıktığı anda ortaya çıkıyor: resim kaldırılınca eksik hissediyorsak bu bir anı mı, yoksa sadece bir alışkanlığın kesilmesi mi? Ritüel içini boşalttıktan sonra da bir şey taşıyabilir, ama o şey artık figürün kendisinden çok bizim tekrarlarımızın hafızası oluyor.